خبرها

مفسده بزرگ طرح های اشتغالی دولت

اگر منابع اتلاف شود و هدف های تعریف شده یعنی ایجاد اشتغال، افزایش رشد و بهره‌وری و افزایش تولید تحقق پیدا نکند اجرای آن آثار تورمی بزرگی در پی خواهد داشت. مخصوصا آنکه قرار است این منابع در مدت زمان کوتاهی تزریق شود.

اجرای طرح اشتغال فراگیر با ۲۰هزار میلیاردتومان تامین مالی در سال۹۶ و
برداشت ۱.۵میلیارد دلار از صندوق توسعه ملی دو اقدام مهم از زبان دولتی ها برای ایجاد
اشتغال است. طرح تکاپو،کارورزی در طرح اشتغال فراگیر است. اما همانطور که رئیس جمهور
گفته است از ۱۲۰ هزار نفر متقاضی برای طرح کارورزی تنها ۲۰هزار نفر پذیرفته و مشغول
کار شده اند. یعنی یک ششم از بیکاران متقاضی کارورزی توانسته اند در واحدی مشغول به
کار شوند. بنابراین می توان به راحتی گفت که طرح هایی که دولت مدعی ایجاد اشتغال است تا کنون موثر ثمر نبوده است
.

حسین راغفر اقتصاددان در این باره می گوید:

تصور عمده این است که برای اشتغالزایی در کشور باید پول به اقتصاد تزریق
کنیم، این تصور خیلی درست نیست. درست است که کنیم برای اشتغالزایی نیاز به منابع داریم
اما سوال اساسی این است که این منابع از کجا می آید، و چگونه پرداخت می شود؟

چگونگی تخصیص این منابع بسیار مهم است در بسیاری از موارد شاهد بوده ایم
که این منابع به دوستان و آشنایان و گروه‌های در معرض رانت اختصاص داده می شود

دولت می گوید
سال گذشته ۱۶ هزار میلیارد برای تولید اختصاص داده است ولی واقعیت این است که هیچ گزارشی
مبنی بر این که این ۱۶ هزار میلیارد چه سرنوشتی پیدا کرده است وجود ندارد
.

طرح های یارانه ای از یک ضعف مشترک رنج می برند و آن هم شناسایی افراد با صلاحیت برای اختصاص تسهیلات و یارانه است.

باید سامانه ای تعریف شود تا در آن روشن شود این منابع به چه کسانی می
رسد. اطلاعات منابع در اختیار عموم مردم و جامعه قرار گیرد. این کار باعث می شود فساد
احتمالی در این طرح کنترل شود
.

اگر منابع اتلاف شود و هدف های تعریف شده یعنی ایجاد اشتغال، افزایش رشد
و بهره‌وری و افزایش تولید تحقق پیدا نکند اجرای آن آثار تورمی بزرگی در پی خواهد داشت.
مخصوصا آنکه قرار است این منابع در مدت زمان کوتاهی تزریق شود
.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا